Berlin 00:00:00 London 00:00:00 New York 00:00:00 Chicago 00:00:00 Los Angeles 00:00:00 Shanghai 00:00:00
members login here
Region
Country / State
City
Genre
Artist
Exhibition

AEROPLASTICS contemporary: Charley Case, La flor de Oidicius - 19 June 2009 to 29 Aug 2009

Current Exhibition


19 June 2009 to 29 Aug 2009
summer hours
Tues -Sat 14:00 - 18:00
AEROPLASTICS contemporary
32 rue Blanche
1060
Brussels
Belgium
Europe
p: 32 2 537 22 02
m:
f: 32 2 537 15 49
w: www.aeroplastics.net











Web Links


AEROPLASTICS contemporary

Artist Links


Daniele Buetti
CARLOS AIRES
David Kramer
Shadi Ghadirian
Olivier Blanckart



Artists in this exhibition: Charley Case


The word "suicidio" has decidedly nothing of the palindrome, as Charley Case reminds us with the title of his new exhibition: from left to right, he points to the act of giving oneself voluntarily to death; in the other direction, it contrarily signifies a rebirth, as well as suggesting the association with a flower. Does not the upside down drawing by Leonardo da Vinci, Study of a Hanged Man, summon up the shape of a rose? While other societies acknowledge the "social suicide" of those who, arriving at an advanced age, decide to withdraw from the world, such an attitude is broadly condemned in the West. Here, it is expected that all keep contributing to the idea of progress until all gives out. For Charley Case, though, it's the self-inflicted bullet to the capitalist system's head (not its foot), that's dispatched it to the bottom of the pit where it currently finds itself. This said, his reading of today's times is not focused on the political: is it not simply the end of a cycle, as predicted for 2012 in the Mayan calendar? A grand timepiece in guise of a screen, the large tondi figuring a crowd of personages engaged in never-ending motion, underscore the importance given by the artist to this temporal dimension. But circulation of this sort is also allied to geography: Charley Case arrays the representation of continents like so many vital organs of the same body; the migratory policies of industrialized countries now act as brakes to their harmonious development. In a washing machine, a video showing dolls turning upon themselves recalls the human drama of clandestine immigrants drowned at sea.

For Charley Case this "suicide" of the current, patriarchal system, announces the coming of a new world, this time matriarchal. Thus, Woman occupies pride of place in the artist's new production. In the series Endormies, she is associated with the vegetal element, a poetic illustration of notions of growth and decline that now so monopolize media attention. While resident-artist at the Casa d'Oro (Ariège), Case occupied a grotto that he designated as a midwives' ward (and not shamanic); the triptych video he made renders homage to maternity and to the line of "female guardians" of the venue - those of today, and those from thousands of years ago whose skeletal remains were found there. At each floor the exhibition, a human skull, carved by Charley Case, illustrates his vision of an existence of perpetual renewal.

Charley Case is also presenting some superb collaborative works (photography and video), made together with artists Thomas Israël, Xavier Berg, Chiki Lopez & Gustavo Carballo (MASALLA), and the artist groups FREETREE, and UÒU.

P-Y. Desaive.
_________________________________



Le mot "suicidio" n'a décidément rien d'un palindrome, ainsi que le rappelle Charley Case avec le titre de sa nouvelle exposition : de gauche à droite, il désigne le fait de se donner la mort volontairement ; dans l'autre sens, il signifierait au contraire une renaissance, ainsi que le suggère l'association avec une fleur. Le dessin retourné de Léonard de Vinci, Etude d'un pendu, n'évoque-t-il pas la forme d'une rose ? Tandis que d'autres sociétés admettent le "suicide social" de celui qui, parvenu à un âge avancé, décide de se retirer du monde, une telle attitude reste largement condamnable en Occident, où l'on attend de chacun qu'il ou elle continue de contribuer à la marche d'une idée du progrès, jusqu'à ce que ses forces l'abandonnent définitivement. Pour Charley Case, c'est pourtant bien une balle dans la tête, et non dans le pied, que s'est tiré le système capitaliste, qui l'a emporté au fond du trou où il gît aujourd'hui. Sa lecture du temps présent ne se veut pas pour autant politique : ne s'agit-il pas tout simplement de la fin d'un cycle, ainsi que le prédit pour 2012 le calendrier Maya ? Une grande horloge en guise d'écran, et de grands tondi figurant une foule de personnages engagés dans un mouvement dans fin, soulignent l'importance accordée par l'artiste à cette dimension temporelle. Mais la circulation est aussi affaire de géographie : Charley Case décline la représentation des continents comme autant d'organes vitaux d'un même corps ; les politiques migratoires des pays industrialisés apparaissent dès lors comme des freins à son développement harmonieux. Dans une machine à laver, une vidéo figurant des poupées tournoyant sur elles-mêmes rappelle le drame des immigrants clandestins disparus en mer.

Le "suicide" du système actuel, patriarcal, annonce pour l'artiste l'avènement d'un nouveau monde, matriarcal celui-là. La femme occupe de fait une place centrale dans la nouvelle production de Charley Case ; dans la série des Endormies, elle est associée à l'élément végétal, illustration poétique des notions de croissance et de décroissance qui monopolisent actuellement l'attention des médias. A l'occasion d'une résidence d'artistes à la Caza d'Oro (Ariège), l'artiste a investit une grotte qu'il a désignée comme salle des sages-femmes (et non des chamanes) ; le triptyque vidéo qu'il en a tiré rend hommage à la maternité et à la lignée des "gardiennes" du lieu, de l'actuelle à celle dont les ossements, vieux de plusieurs milliers d'années, ont été retrouvés sur place. A chaque étage de l'exposition, un crâne humain, gravé par Charley Case, illustre sa vision d'une existence en perpétuel recommencement. Charley Case présente également quelques superbes oeuvres collaboratives en photographie et vidéo avec les artistes Thomas Israël , Xavier Berg Chiki Lopez & Gustavo Carballo (MASALLA) et les groupes artistiques Freetree, et UÒU.

P-Y. Desaive.
_________________________________



Het woord "suicido" heeft zeker niets van een palindroom, dat bewijst de titel van de nieuwe expositie van Charley Case. Van links naar rechts verwijst het woord naar een zelfgekozen dood, in de andere richting zou het eerder op een wedergeboorte duiden, zoals de associatie ervan met een bloem suggereert. Als men de Studie van een gehangene van Leonardo da Vinci omkeert, lijkt die dan ook niet op een roos? Terwijl sommige maatschappijen "sociale zelfmoord" toestaan van iemand die een hoge leeftijd heeft bereikt en beslist om zich uit de wereld terug te trekken, wordt een dergelijke daad in het Westen nog door velen afgekeurd. Hier wordt verwacht dat elk individu blijft bijdragen tot de ontwikkeling van een idee van vooruitgang, tot zijn krachten het definitief begeven. Voor Charley Case was het echter wel degelijk de kogel die het kapitalistisch systeem zich door het hoofd - en niet door de voet - schoot, die het in het diepe gat sleurde waar het nu rust. Zijn visie op dit heden is echter niet zozeer politiek. Gaat het niet gewoonweg om het einde van een cyclus, zoals de Maya-kalender voor 2012 voorspelt? Een grote klok als scherm, en grote tondi met eindeloos bewegende mensen, benadrukken het belang dat de kunstenaar hecht aan deze tijdsdimensie. Maar circulatie is ook een kwestie van geografie: Charley Case verbeeldt de voorstelling van de continenten als evenzoveel vitale organen van eenzelfde lichaam. De migratiepolitiek van de geïndustrialiseerde landen blijkt dan remmend te werken voor een harmonieuze ontwikkeling van dit lichaam. In een wasmachine verwijst een video met poppen die rondjes draaien naar het drama van clandestiene migranten die verdwenen zijn op zee.

De "zelfmoord" van het huidige patriarchale systeem, kondigt volgens de kunstenaar de komst aan van een nieuwe, nu matriarchale wereld. In het nieuwe werk van Charley Case neemt de vrouw inderdaad een centrale plaats in. In de reeks Endormies wordt ze geassocieerd met het vegetale element, een poëtische illustratie van de noties van groei en inkrimping die thans de aandacht van de media monopoliseren. Tijdens zijn residentie in de Caza d"Oro (Ariège), heeft de kunstenaar een grot omgedoopt tot zaal van de sages-femmes [vroedvrouwen, wijze vrouwen] (en niet van de sjamanen). De videotriptiek die hij daar draaide, is een hommage aan het moederschap en aan het oeroude geslacht van de "hoedsters" van de plaats, van die van nu tot diegene waarvan de meerdere duizenden jaren oudere beenderen ter plekke werden gevonden. Op elke verdieping van de tentoonstelling illustreert een door Charley Case gegraveerde menselijke schedel, zijn visie op het bestaan als een eeuwig herbeginnen.

Charley Case toont eveneens enkele schitterende foto's en video's die hij verwezenlijkte samen met de kunstenaars Thomas Israël, Xavier Berg Chiki Lopez & Gustavo Carballo (MASALLA) en de kunstenaarsgroepen Freetree en UÒU.


P-Y. Desaive.
_________________________________






SIGN UP FOR NEWSLETTERS
Follow on Twitter

Click on the map to search the directory

USA and Canada Central America South America Western Europe Eastern Europe Asia Australasia Middle East Africa
SIGN UP for ARTIST MEMBERSHIP SIGN UP for GALLERY MEMBERSHIP